Standardy Dobrej Edukacji

W Akademiach Dobrej Edukacji obowiązują Standardy Dobrej Edukacji, nazywane też Standardami Edukacji Spersonalizowanej:

  1. Podążanie za potrzebami uczniów
  2. Opieka mentorska
  3. Realizowanie projektów
  4. Ocenianie pomagające rozwijać się
  5. Naturalne środowisko technologii
  6. Przyjazna szkolna przestrzeń
  7. Uczenie się poza szkołą
  8. Zarządzanie społecznościowe

Dalej znajdują się wypracowane z liderami Akademii opisy poszczególnych Standardów.

 

Podążanie za potrzebami uczniów

Szkoła potrafi zajmować się uczniami o różnego rodzaju szczególnych potrzebach, jak rozmaite zdolności, nietypowe zainteresowania, ale też niepełnosprawność czy choroba. Udziela odpowiedniej do zdiagnozowanych potrzeb pomocy psychologiczno-pedagogicznej, dba o to, aby wszyscy uczniowie odkrywali i rozwijali swoje talenty i pasje.

Na dużej części zajęć uczniowie zgrupowani są ze względu na zainteresowania lub poziom zaawansowania. Praca prowadzona jest w grupach kilkunastoosobowych, różnowiekowych, konfigurowanych na podstawie analizy potrzeb uczniów. Młodszym grupom oraz grupom zawierającym uczniów z orzeczeniami o potrzebie kształcenia specjalnego, stale towarzyszą przynajmniej dwie osoby z kadry.

W szkole funkcjonują dwa dokumenty: IDER – Indywidualna Droga Edukacyjnego Rozwoju oraz IPET – Indywidualny Program Edukacyjno-Terapeutyczny, pełniący podobną rolę dla uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. Oba dokumenty opisują indywidualne rozwiązania edukacyjne właściwe dla ucznia i wskazują na wymagania konieczne obowiązujące ucznia w danym roku szkolnym. Pozwala mu to uczyć się w sposób spersonalizowany.

Cała kadra planuje i wykonuje swoją pracę w sposób podążający za uczniami, ich potrzebami, możliwościami, ciekawością i predyspozycjami. Sposób zaspokajania indywidualnych potrzeb uczniów jest widoczny w planie organizacyjnym oraz dokumentacji różnego rodzaju zajęć i aktywności dodatkowych. Szkoła prowadzi działania ewaluacyjne dotyczące rozwijania uczniowskich pasji i zaspokajania zróżnicowanych potrzeb.

 

Opieka mentorska

Każdy uczeń jest objęty opieką mentora, którego rolą jest towarzyszenie uczniowi w jego indywidualnej drodze edukacyjnego rozwoju. Mentor:
udziela bieżącej pomocy podopiecznemu oraz udziela pomocy nauczycielom i rodzicom w planowaniu oddziaływań wobec niego, jeśli zaistnieje taka potrzeba;
– pomaga uczniowi planować swoją pracę, przezwyciężać trudności, wspiera podejmowane działania, pomaga budować wewnętrzną motywację;
– diagnozuje potrzeby ucznia oraz odpowiednio wspomaga go w rozwoju i w wyborze kierunku dalszej edukacji;
– dba o to, aby jego podopieczny znalazł dziedzinę aktywności, która stanie się jego pasją, da mu dobrą podbudowę pod przyszły zawód.

Mentor danego ucznia współpracuje z jego nauczycielami. Rodzice otrzymują od mentora – w terminie klasyfikacji – opisową informację dotyczącą postępów, zachowania i poziomu opanowania przez ich dziecko wymagań programowych. Mentor, informując o wynikach śródrocznych, wspólnie z uczniem i jego rodzicami planuje pracę na kolejny okres.

Do zadań mentora należą regularne spotkania z podopiecznym poświęcone planowaniu jego pracy, zbieranie informacji u wszystkich nauczycieli o postępach ucznia, a także przynajmniej raz na okres klasyfikacyjny spotkania z uczniem i z jego rodzicami.

Dzięki realizacji programu opieki mentorskiej uczeń osiąga – na miarę własnych możliwości – sukcesy w nauce i osobistym rozwoju, rozwija swoje mocne strony, wie, że ma pełne prawo i dostęp do pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz dąży do osiągnięcia dojrzałej osobowości.

 

Realizowanie projektów

Uczniowie​ ​mają​ ​świadomość,​ ​że​ ​każdy​ ​z​ ​nich​ ​jest​ ​inny,​ ​ma​ ​inne​ ​cele,​ ale jednocześnie​ ​działają​ ​wspólnie,​ ​każdy​ ​w​ ​swoim​ tempie,​ starają​ ​się​ dzielić​ swoimi​ pasjami oraz​ rozumieć​ ​pasje​ i​ potrzeby​ innych.

Szkoła wdrożyła system projektów będących główną osią działań szkoły, zajmujących uczniom stałą liczbę godzin tygodniowo poza przedmiotowym planem zajęć. Uczniowie sami wybierają tematy, dobierają się w grupy, znajdują sobie opiekunów grup, planują pracę, realizują ustalone przez siebie zadania, prezentują efekty. W grupach projektowych starsi opiekują się młodszymi, a zadania przydzielane są w oparciu o możliwości konkretnego ucznia.

Projekty realizowane są przez wszystkich uczniów. Jednak sposób ich realizacji oraz poziom samodzielności uczniów przy wyborze tematyki i organizacji pracy projektowej zależy od ich wieku.

Najmłodsi prowadzą działania wspólnie z nauczycielami, uczniowie trochę starsi prowadzą swoje działania i dzielą się zadaniami przy pewnym wsparciu kadry. Natomiast najstarsi w największym stopniu biorą sami odpowiedzialność za wybór tematów, zaplanowanie działań i wykonanie zadań projektowych.

Praca projektowa kształtuje u uczniów umiejętność współpracy i empatię.

 

Ocenianie pomagające rozwijać się

Tradycyjne ocenianie przy pomocy stopni jest zastąpione przez wprowadzony system pozytywnego motywowania, odpowiednio opisany i widoczny w dokumentacji bieżącego oraz okresowego oceniania.

W szkole prowadzone są różnego rodzaju działania diagnostyczne, pomagające planować i organizować pracę poszczególnych uczniów oraz konfigurować ich grupy, formułować cele pracy z konkretnymi uczniami z uwzględnieniem ich zróżnicowanych potrzeb.

Bieżące ocenianie jest dokonywane w formie informacji zwrotnej na temat postępów ucznia w odniesieniu do sformułowanych na początku roku szkolnego wymagań z poszczególnych przedmiotów.

Na zakończenie okresów klasyfikacyjnych uczniowie otrzymują opisową ocenę swoich postępów, która jest omawiana z uczniem i rodzicami ucznia. Jest to czas na określenie sukcesów ucznia oraz wyznaczenie mu wyzwań na kolejny okres roku szkolnego.

Jasne dla uczniów i kadry są zasady przekładania opisu postępów uczniów na oceny końcowe.

Szkoła wdrożyła system diagnoz: diagnozę zaawansowania, pozwalającą skierować uczniów na zajęcia zgodne z faktycznym poziomem ich zaawansowania oraz diagnozę profilową, wskazującą uczniom, jakie mają predyspozycje oraz bazę wiedzy do poszerzania programu poszczególnych przedmiotów, wybierania w przyszłości przedmiotów maturalnych.

 

Naturalne środowisko technologii

W Akademii środowisko internetowe traktowane jest tak samo naturalnie, jak inne media edukacyjne. Do organizacji bieżącej pracy uczniów używane jest Google Classroom lub inne narzędzia umożliwiające elektroniczne udostępnianie materiałów edukacyjnych i współpracę w sieci.

Nauczyciel swobodnie używa technologii do osiągania podstawowych programowych celów, udostępniania uczniom treści edukacyjnych, przekazywania zadań, przesyłania wskazówek, dostarczania bieżącej informacji zwrotnej dotyczącej ich postępów, komunikowania się z ich rodzicami. Uczniowie w ten sam sposób kontaktują się z nauczycielami i innymi uczniami.

 

Przyjazna szkolna przestrzeń

Szkolną powierzchnię do nauki stanowi przestrzeń z wieloma miejscami do rozmaitej aktywności – do rozwoju rozmaitych zainteresowań. Przestrzeń szkolna umożliwia uczniom atrakcyjne i ciekawe spędzanie czasu. Składa się z miejsc dostosowanych do różnego rodzaju aktywności, miejsc do organizowania współpracy zajmowanych przez nauczycieli razem z uczniami w sposób możliwie najbardziej dowolny i otwarty.

Cała przestrzeń jest dostępna dla wszystkich uczniów – o różnych potrzebach oraz pozytywnie wpływa na ich samopoczucie. Ważną rolę odgrywa miejsce do wspólnego swobodnego spędzania czasu i jedzenia posiłków. W przyjaznej przestrzeni edukacyjnej uczniowie mają swobodny dostęp do książek, prasy, gier planszowych i innych pomocy rozwijających zainteresowania.

 

Uczenie się poza szkołą

Edukacja​ ​odbywa​ ​się​ ​zgodnie​ ​z indywidualnymi ​planami uczniów, a część celów programowych ​jest​ ​realizowana​ ​poza​ ​szkołą,​ ​podczas wyjść ​i​ ​wycieczek. Zadania programowe realizowane są w wielu różnych miejscach, poza budynkiem szkoły, także na wyższych uczelniach, w placówkach kultury, sportu, nauki, podczas obserwacji przyrodniczych w terenie czy zwiedzania zabytków.

Uczniowie przymierzają się do różnych ról społecznych i zawodowych. Społeczność szkolna angażuje się w działania społeczności lokalnej, realizuje projekty skierowane do szerszego grona odbiorców.

 

Zarządzanie społecznościowe

W szkole funkcjonuje zarządzanie uczestniczące, które jest oparte na zaangażowaniu całej społeczności, w tym społeczności uczniów i rodziców.

Pracownicy uczestniczą w zarządzaniu szkołą, współdecydują o celach działania, formułują plany i programy, mają wpływ na jej działanie. Wykorzystywana jest ich wiedza, doświadczenie i zdolności. Uczniowie i rodzice mają możliwość wpływania na losy szkoły oraz na budowanie jej strategii. Społeczność szkoły jest zachęcana do formułowania pomysłów i są one wdrażane.

Społeczność szkolna uczestniczy w innowacji, ciągle poszukuje najlepszych rozwiązań.