Standardy Edukacji Spersonalizowanej

(maj 2018)

W Akademiach Dobrej Edukacji obowiązują Standardy Edukacji Spersonalizowanej, skrótowo nazywane też Standardami Dobrej Edukacji:

  1. Podążanie za potrzebami uczniów
  2. Opieka mentorska
  3. Realizowanie projektów
  4. Ocenianie pomagające rozwijać się
  5. Naturalne środowisko technologii
  6. Przyjazna szkolna przestrzeń
  7. Uczenie się poza szkołą
  8. Zarządzanie społecznościowe

Dalej znajdują się wypracowane z liderami Akademii opisy poszczególnych Standardów.

 

  1. Podążanie za potrzebami uczniów (PPU)

Szkoła potrafi zajmować się uczniami o różnego rodzaju szczególnych potrzebach, jak niepełnosprawność, choroba, ale też rozmaite zdolności, nietypowe zainteresowania, udziela odpowiedniej do zdiagnozowanych potrzeb pomocy psychologiczno- pedagogicznej, dba o to, aby wszyscy uczniowie odkrywali i rozwijali swoje talenty i pasje.

Na dużej części zajęć uczniowie zgrupowani są ze względu na zainteresowania lub poziom zaawansowania i praca prowadzona jest w grupach kilkunastoosobowych, różnowiekowych, konfigurowanych na podstawie analizy potrzeb uczniów. Młodszym grupom oraz grupom zawierającym uczniów z orzeczeniami o potrzebie kształcenia specjalnego, stale towarzyszą przynajmniej dwie osoby z kadry.

W szkole funkcjonują dwa dokumenty IPET – Indywidualny Program Edukacyjno- Terapeutyczny, dla uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego oraz IDER – Indywidualna Droga Edukacyjnego Rozwoju, dla pozostałych uczniów. Oba dokumenty opisują indywidualne rozwiązania edukacyjne właściwe dla ucznia i wskazują na wymagania konieczne obowiązujące ucznia w danym roku szkolnym. Pozwala mu to uczyć się w sposób spersonalizowany.

Cała kadra planuje i wykonuje swoją pracę w sposób podążający za uczniami, ich potrzebami, możliwościami, ciekawością i predyspozycjami. Sposób zaspokajania indywidualnych potrzeb uczniów jest widoczny w planie organizacyjnym oraz dokumentacji różnego rodzaju zajęć i aktywności dodatkowych. Szkoła prowadzi działania ewaluacyjne dotyczące rozwijania uczniowskich pasji i zaspokajania zróżnicowanych potrzeb.

  1. Opieka mentorska (OM)

Każdy uczeń jest objęty opieką mentora. Mentor danego ucznia współpracuje z nauczycielami danego ucznia. Rodzice otrzymują od mentora – w terminie klasyfikacji – opisową informację dotyczącą postępów, zachowania i poziomu opanowania przez ich dziecko wymagań programowych. Mentor, informując o wynikach śródrocznych, wspólnie z uczniem i jego rodzicami planuje pracę na kolejny okres.

Mentorzy obserwują swoich podopiecznych i starają się zauważyć, jakich rodzajów aktywności z przyjemnością się podejmują, a na jakich polach napotykają trudności. Biorą udział w opisywaniu postępów każdego ucznia oraz planowaniu zmian na jego drodze edukacyjnej.

Mentorzy starają się zadbać o to, aby uczniowie znaleźli dziedzinę aktywności, która stanie się ich pasją, da im dobrą podbudowę pod przyszły zawód, diagnozują i starają się zrozumieć potrzeby ucznia oraz odpowiednio wspomagać podopiecznego w rozwoju.

Zadania mentora:

– regularne spotkania z podopiecznym, poświęcone planowaniu jego pracy;

– przynajmniej raz na półrocze spotkania z uczniem i z jego rodzicami;

– zbieranie informacji u wszystkich nauczycieli o postępach ucznia.

  1. Realizowanie projektów (RP)

Uczniowie​ ​mają​ ​świadomość,​ ​że​ ​każdy​ ​z​ ​nich​ ​jest​ ​inny,​ ​ma​ ​inne​ ​cele,​ ale jednocześnie​ ​działają​ ​wspólnie,​ ​każdy​ ​w​ ​swoim​ tempie,​ starają​ ​się​ dzielić​ swoimi​ pasjami oraz​ rozumieć​ ​pasje​ i​ potrzeby​ innych.

Szkoła wdrożyła system rocznych projektów będących główną osią działań szkoły, zajmujących uczniom stałą liczbę godzin tygodniowo poza przedmiotowym planem zajęć. Uczniowie sami wybierają tematy, dobierają się w grupy, znajdują sobie opiekunów grup, planują pracę, realizują ustalone przez siebie zadania, prezentują efekty, starsi w grupach opiekują się młodszymi, zadania przydzielane są w oparciu o możliwości konkretnego ucznia, wszyscy uczniowie objęci są systemem.

Projekty realizowane są przez wszystkich uczniów. Jednak sposób ich realizacji oraz poziom samodzielności uczniów przy wyborze tematyki i organizacji pracy projektowej zależy od ich wieku.

Najmłodsi prowadzą działania wspólnie z nauczycielami, uczniowie trochę starsi prowadzą swoje działania i dzielą się zadaniami przy pewnym wsparciu kadry. Natomiast najstarsi w największym stopniu biorą sami odpowiedzialność za wybór tematów, zaplanowanie działań i wykonanie zadań projektowych.

Praca projektowa kształtuje u uczniów umiejętność współpracy i empatię.

  1. Ocenianie pomagające rozwijać się (OPR)

Tradycyjne ocenianie przy pomocy stopni jest zastąpione w szkole przez wprowadzony system pozytywnego motywowania, odpowiednio opisany i widoczny w dokumentacji bieżącego oraz okresowego oceniania.

Bieżąca praca jest oceniana w formie informacji zwrotnej lub metody “rubryk”. Prowadzone są różnego rodzaju działania diagnostyczne, pomagające planować i organizować pracę poszczególnych uczniów oraz konfigurować ich grupy, formułować cele pracy z konkretnymi uczniami. Jasne dla uczniów i kadry są zasady przekładania opisu postępów uczniów na oceny końcowe.

W szkole następuje dokonywanie systematycznej analizy efektów pracy dydaktycznej i wychowawczej, w tym poprzez coroczne akcje diagnostyczne, badania opinii uczniów, rodziców i nauczycieli oraz systematyczne monitorowanie ruchu uczniów i losów absolwentów.

Szkoła wdrożyła system diagnoz: diagnozę zaawansowania, pozwalającą skierować uczniów na zajęcia zgodne z faktycznym poziomem ich zaawansowania oraz diagnozę profilową, wskazującą uczniom, jakie mają predyspozycje oraz bazę wiedzy do poszerzania programu poszczególnych przedmiotów, wybierania przedmiotów w przyszłości maturalnych.

  1. Naturalne środowisko technologii (NST)

W Akademii środowisko internetowe traktowane jest tak samo naturalnie, jak inne media edukacyjne. Do organizacji bieżącej pracy uczniów używane jest Google Classroom lub inne narzędzia umożliwiające elektroniczne udostępnianie materiałów edukacyjnych i współpracę w sieci.

Nauczyciel swobodnie używa technologii do osiągania podstawowych programowych celów, udostępniania uczniom treści edukacyjnych, przekazywania zadań, przesyłania wskazówek, dostarczania bieżącej informacji zwrotnej dotyczącej ich postępów, komunikowania się z ich rodzicami. Uczniowie w ten sam sposób kontaktują się z nauczycielami i innymi uczniami.

  1. Przyjazna szkolna przestrzeń (PSP)

Szkolną powierzchnię do nauki stanowi przestrzeń z wieloma miejscami do rozmaitej aktywności – do rozwoju rozmaitych zainteresowań. Przestrzeń szkolna umożliwia uczniom atrakcyjne i ciekawe spędzanie czasu. Składa się z miejsc dostosowanych do różnego rodzaju aktywności, miejsc do organizowania współpracy zajmowanych przez nauczycieli razem z uczniami w sposób możliwie najbardziej dowolny i otwarty.

Cała przestrzeń jest dostępna dla wszystkich uczniów – o różnych potrzebach oraz pozytywnie wpływa na ich samopoczucie. Ważną rolę odgrywa miejsce do wspólnego swobodnego spędzania czasu i jedzenia posiłków. W przyjaznej przestrzeni edukacyjnej dzieci mają swobodny dostęp do książek, prasy, gier planszowych i innych pomocy rozwijających zainteresowania.

  1. Uczenie się poza szkołą (UPS)

​Edukacja​ ​odbywa​ ​siê​ ​zgodnie​ ​z indywidualnymi ​planami uczniów, a część celów programowych ​jest​ ​realizowana​ ​poza​ ​szkołą,​ ​podczas wyjść ​i​ ​wycieczek.​

Zadania programowe realizowane są w wielu różnych miejscach, poza budynkiem szkoły, także na wyższych uczelniach, w placówkach kultury, sportu, nauki, podczas obserwacji przyrodniczych w terenie czy zwiedzania zabytków.

Uczniowie przymierzają się do różnych ról społecznych i zawodowych.

Społeczność szkolna angażuje się w działania społeczności lokalnej, realizuje projekty skierowane do szerszego grona odbiorców.

  1. Zarządzanie społecznościowe (ZS)

W szkole funkcjonuje zarządzanie uczestniczące, które jest oparte na zaangażowaniu całej społeczności, w tym społeczności uczniów i rodziców.

Pracownicy uczestniczą w zarządzaniu szkołą, współdecydują o celach działania, formułują plany i programy, mają wpływ na jej działanie. Wykorzystywana jest ich wiedza, doświadczenie i zdolności. Uczniowie i rodzice mają możliwość wpływania na losy szkoły oraz na budowanie jej strategii. Społeczność szkoły jest zachęcana do formułowania pomysłów i są one wdrażane.

Społeczność szkolna uczestniczy w innowacji, ciągle poszukuje najlepszych rozwiązań.